امامت امام علی علیه السلام در دعای ندبه

دعای ندبه چند بخش دارد ،

بخش اول حمد و ثنای الهی و درود بر محمد ص و آل او است،

در بخش بعدی برگزیده شدن انبیاء بیان شده است و مهم‌ترین فراز زندگی هر یک از پیامبران اولوالعزم و پیش از آنان حضرت آدم اشاره شده و تأکید گردیده که برای اینکه حق پایدار بماند برای هر یک از آنان وصی و جانشین از سوی خدواند تعیین گردیده به خاطر اینکه باطل بر اهل حق چیره نشود و کسی بر خداوند عذری نیاورد ،

در بخش بعدی به جانشینی حضرت علی ع می‌پردازد و با آوردن قسمتی از فضایل آن حضرت سخن رانده شده و به جایگاه اهل بیت پیامبر در قرآن کریم اشاره می‌کند

در بخشهای میانی دعای ندبه به اهداف و ویژگی‌های امام مهدی اشاره شده است و...

در بخش جانشینی حضرت علی ع ...فَلَمَّا انْقَضَتْ أَيَّامُهُ أَقَامَ وَلِيَّهُ عَلِيَّ بْنَ أَبِي طَالِبٍ صَلَوَاتُكَ عَلَيْهِمَا وَ آلِهِمَا هَادِيا إِذْ كَانَ هُوَ الْمُنْذِرَ وَ لِكُلِّ قَوْمٍ هَادٍ ، فَقَالَ وَ الْمَلَأُ أَمَامَهُ : مَنْ كُنْتُ مَوْلاهُ فَعَلِيٌّ مَوْلاهُ اللَّهُمَّ وَالِ مَنْ وَالاهُ وَ عَادِ مَنْ عَادَاهُ وَ انْصُرْ مَنْ نَصَرَهُ وَ اخْذُلْ مَنْ خَذَلَهُ ، وَ قَالَ مَنْ كُنْتُ أَنَا نَبِيَّهُ فَعَلِيٌّ أَمِيرُهُ ، وَ قَالَ أَنَا وَ عَلِيٌّ مِنْ شَجَرَةٍ وَاحِدَةٍ وَ سَائِرُ النَّاسِ مِنْ شَجَرٍ شَتَّى ، وَ أَحَلَّهُ مَحَلَّ هَارُونَ مِنْ مُوسَى ، فَقَالَ لَهُ أَنْتَ مِنِّي بِمَنْزِلَةِ هَارُونَ مِنْ مُوسَى إِلّا أَنَّهُ لا نَبِيَّ بَعْدِي ، وَ زَوَّجَهُ ابْنَتَهُ سَيِّدَةَ نِسَاءِ الْعَالَمِينَ ، وَ أَحَلَّ لَهُ مِنْ مَسْجِدِهِ مَا حَلَّ لَهُ ، وَ سَدَّ الْأَبْوَابَ إِلّا بَابَهُ ، ثُمَّ أَوْدَعَهُ عِلْمَهُ وَ حِكْمَتَهُ ، فَقَالَ: أَنَا مَدِينَةُ الْعِلْمِ وَ عَلِيٌّ بَابُهَا ، فَمَنْ أَرَادَ الْمَدِينَةَ وَ الْحِكْمَةَ فَلْيَأْتِهَا مِنْ بَابِهَا ، ثُمَّ قَالَ : أَنْتَ أَخِي وَ وَصِيِّي وَ وَارِثِي لَحْمُكَ مِنْ لَحْمِي وَ دَمُكَ مِنْ دَمِي وَ سِلْمُكَ سِلْمِي وَ حَرْبُكَ حَرْبِي ، وَالْإِيمَانُ مُخَالِطٌ لَحْمَكَ وَ دَمَكَ كَمَا خَالَطَ لَحْمِي وَ دَمِي ، وَ أَنْتَ غَدا عَلَى الْحَوْضِ خَلِيفَتِي ، وَ أَنْتَ تَقْضِي دَيْنِي وَ تُنْجِزُ عِدَاتِي ، وَ شِيعَتُكَ عَلَى مَنَابِرَ مِنْ نُورٍ مُبْيَضَّةً وُجُوهُهُمْ حَوْلِي فِي الْجَنَّةِ وَ هُمْ جِيرَانِي ، وَ لَوْ لا أَنْتَ يَا عَلِيُّ لَمْ يُعْرَفِ الْمُؤْمِنُونَ بَعْدِي وَ كَانَ بَعْدَهُ هُدًى مِنَ الضَّلالِ وَ نُورا مِنَ الْعَمَى ، وَ حَبْلَ اللَّهِ الْمَتِينَ وَ صِرَاطَهُ الْمُسْتَقِيمَ ، لا يُسْبَقُ بِقَرَابَةٍ فِي رَحِمٍ وَ لا بِسَابِقَةٍ فِي دِينٍ ، وَ لا يُلْحَقُ فِي مَنْقَبَةٍ مِنْ مَنَاقِبِهِ ، يَحْذُو حَذْوَ الرَّسُولِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِمَا وَ آلِهِمَا ، وَ يُقَاتِلُ عَلَى التَّأْوِيلِ ، وَلا تَأْخُذُهُ فِي اللَّهِ لَوْمَةُ لائِمٍ ، قَدْ وَتَرَ فِيهِ صَنَادِيدَ الْعَرَبِ ، وَ قَتَلَ أَبْطَالَهُمْ وَ نَاوَشَ [نَاهَشَ‏] ذُؤْبَانَهُمْ ، فَأَوْدَعَ قُلُوبَهُمْ أَحْقَادا بَدْرِيَّةً وَ خَيْبَرِيَّةً وَ حُنَيْنِيَّةً وَ غَيْرَهُنَّ ، فَأَضَبَّتْ [فَأَصَنَّتْ‏] [فَأَصَنَ‏] عَلَى عَدَاوَتِهِ وَ أَكَبَّتْ عَلَى مُنَابَذَتِهِ حَتَّى قَتَلَ النَّاكِثِينَ وَ الْقَاسِطِينَ وَ الْمَارِقِينَ...

و هنگامی که دوران عمر پیغمبرت سپری گشت وصیّ و جانشین خود علیّ بن ابی طالب صلوات اللّه علیهما و آلهما را به هدایت امّت برگماشت ، و چون او منذر و برای هر قوم هادی امّت بود ، پس رسول اکرم (ص) در حالی که امّت همه در (وادی جحفه درغدیرخم) پیش او بودند فرمود: هر کس که من پیشوا و دوست و مولای او بودم (تابحال) پس از من (بعدازاین) علی پیشوا و دوست و مولای او خواهد بود ، بارالها دوست بدار هر که علی را دوست بدارد و دشمن بدار هر که علی را دشمن بدارد و یاری کن هر که علی را یاری کند و خوار ساز هر که علی را خوار سازد ، و نیز فرمود: هر کس من پیغمبر او هستم علی (ع) امیر و فرمان روای اوست، و نیز فرمود: من و علی هر دو شاخه ‌های یک درختیم و سایرین از درختهای مختلفند، و پیغمبر (ص) علی (ع) را نسبت به خود به مقام هارون نسبت به موسی نشانید جز آنکه فرمود پس از من پیغمبری نیست، و نیز رسول اکرم دختر گرامیش که سیّدهٔ زنان عالم است را به علی تزویج فرمود، و نیز حلال کرد بر علی آنچه را که بر خود پیغمبر حلال بود، و نیز تمام درهای منازل اصحاب را که بمسجد رسول باز بود بحکم خدا بست غیر در خانهٔ علی، آنگاه رسول خدا اسرار علم و حکمتش را نزد علی ودیعه گذاشت، و فرمود: من شهر علمم و علی درِ آن شهر علم است، پس هر که بخواهد در این مدینهٔ علم و حکمت وارد شود از درگاهش باید وارد گردد، آنگاه فرمود: یاعلی تو برادر من و وصیّ من و وارث من هستی، گوشت و خون تو گوشت و خون من است، صلح و جنگ با تو صلح و جنگ با من است، و ایمان (به خدا و حقایق الهیّه) چنان با گوشت و خون تو آمیخته شده که با گوشت و خون من آمیخته‌ شده اند، و تو فردا(ی قیامت) جانشین من بر حوض کوثر خواهی بود، و پس از من تو اداء قرض من می‌کنی و وعده‌هایم را انجام خواهی داد، و شیعیان تو در قیامت بر کرسی‌های نور با روی سفید در بهشت ابدی گرداگرد من قرار گرفته ‌اند و آنها در آنجا همسایهٔ منند، اگر تو یا علیّ بعد از من میان امّتم نبودی اهل ایمان (شناخته نمیشدند) وبه مقام معرفت (الهی) نمی‌رسیدند، و همانا علی بود که بعد از رسول اکرم امّت را از ضلالت و گمراهی و کفر و نابینایی به مقام هدایت و ایمان و بصیرت و بینایی می‌رسانید، او رشتهٔ محکم خدا و راه مستقیم حق برای امّت است، هیچ‌کس به قرابت با رسول (ص) بر علی سبقت نیافته، و در اسلام و ایمان بر علی سبقت نگرفته، و کسی به علی در مناقب و اوصاف کمال نخواهد رسید، علی قدم بقدم از پی رسول اکرم راه پیمود که درود خدا بر هر دو و بر آل اطهارشان باد، وعلی است که بر تأویل قرآن جنگ می‌کند، و در راه رضای خدا از ملامت و سرزنش بدگویان باک ندارد، و در راه خدا خونهای صنادید و گردنکشان عرب را بخاک ریخت، و شجاعان و پهلوانان عرب را به قتل رسانید، و سرکشان عرب را مطیع و منقاد گردانید، پس دلهایشان را پر از حقد و کینه از واقعهٔ جنگ بدر و حنین و خیبر و غیره ساخت، و در اثر آن حقد و کینهٔ پنهانی به دشمنی او قیام کردند، و به مبارزه و جنگ با او هجوم آوردند، تا آنکه ناگزیراوهم با عهد شکنان امّت و با ظالمان و ستمکاران و با خوارج مرتدّ ازدین درنهروان بقتال برخاست...

امامت امام علی علیه السلام در زیارت امین الله

زیارت امین الله (که ازجابر، ازامام باقر(علیه ‌السلام) از حضرت امام زین ‌العابدین علیه‌السلام روایت شده) دراصل برای امیرالمؤمنین علی علیه السلام است "البته میشود هر امام دیگری را هم با آن زیارت کرد از جمله امام رضا علیه السلام را" در ابتدای این زیارت میگوئیم : السَّلامُ عَلَيْكَ يَا أَمِينَ اللّٰهِ فِي أَرْضِهِ، وَحُجَّتَهُ عَلَىٰ عِبادِهِ، السَّلامُ عَلَيْكَ يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ... سلام بر توای امین خدا در روی زمین، وای حجت خدا بر بندگانش، سلام برتوای امیرمؤمنان... یعنی علی امین خدادرزمین است، وحجّت خدا بربندگان خداست، وامیرمؤمنان است...

امامت امام علی علیه السلام در اذان واقامه

در اذان و اقامه نماز بعد از اشهد ان لااله الّاالله و اشهد انّ محمّدارسول الله ما شیعیان خالص امیرالمؤمنین علی علیه السلام میگوئیم : اشهد انّ امیرالمؤمنین علیّا ولیّ الله ، بر خلاف مخالفین امیرالمؤمنین علی علیه السلام که این جمله را نمی‌گویند، چرا ؟! ... (ازخودشان بپرسید که با دلیل وبرهان پاسخ گویند...) .

امامت امام علی علیه السلام در اقتدای به رسول خدا

اولین عمل رسول خدا صلی الله علیه وآله بعدازمبعوث شدن به رسالت خواندن نماز بود، با اینکه هنوز نماز واجب نشده بود «آیه ای برای وجوب نمازنیامده بود» وامام علی علیه السلام وحضرت خدیجه هم با اقتدای به وی نمازمیخواندند، اولین نماز جماعت را پیامبر و علی و خدیجه خواندند. طبری امام المورّخین مکتب خلفا در تاریخش می‌نویسد : یحیی بن عفیف کندی می‌گوید: برای حج به مکه آمدم و میهمان عباس بودم (خانه عباس عموی پیامبر مشرف به خانه خدا بود) وسط‌های روز دیدم مردی آمد و به آسمان نگاه می‌کرد. (پیامبر اکرم بود می‌خواست زوال شمس را ببیند) مقابل خانه خدا ایستاد. دست راستش جوانی خردسال و پشت سرش زنی ایستاد. او خم شد(رکوع کرد) آن‌ها نیز خم شدند، اوبه زمین افتاد(سجده کرد) آن‌ها نیز به زمین افتادند. تعجّب کردم. وقتی که عباس آمد ماجرا را برای او نقل کردم، گفت: دانستی آن‌ها که بودند؟ گفتم: نه. گفت: آن که جلو بود، پسر برادرم محمد بن عبدالله صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌وسلّم است. او می‌گوید: از آسمان به او وحی می‌شود؛ آن که درجانب راستش ایستاده بود، علی بودوآن که پشت سرش بود، خدیجه، زوجه پسر برادرم محمد، است. من درروی زمین کسی راغیرازاین سه نفر بر این دین نمی‌دانم. [۱] [۲] . و بعد از نزول آیه وجوب نماز «وجوب نمازهای پنج گانه بر پیامبر ص 18 ماه پیش از هجرت در جریان معراج بود» همه مسلمانان مکلف به خواندن نماز شدند «البته مدت شانزده ماه بعد از هجرت بسوی مسجد الاقصی نماز میخواندند و بعد از شانزده ماه با نزول ...فَوَلِّ وَجْهَكَ شَطْرَ الْمَسْجِدِ الْحَرامِ وَ حَيْثُ ما كُنْتُمْ فَوَلُّوا وُجُوهَكُمْ شَطْرَهُ...آیه ۱۴۴ سوره بقره و تغییر قبله بسوی کعبه و مسجد الحرام ، موظف شدند بسوی مسجدالحرام و کعبه مقدسه نماز بخوانند.

امامت امام علی علیه السلام در اصول دین

در اصول دین بعد از توحید و عدل «خداوند تعالی» ، و نبوت «نبوت عامه یکصدو بیست وچهارهزارپیامبر و نبوت خاصه خاتم پیامبران حضرت محمد ص» ، امامت «امامت امام علی و یازده امام از نسلش» هست، یعنی بعدازآنی که خدارابه یگانگی پذیرفتیم «زبانی» واعتقاد پیدا کردیم «قلبی»، ونبوت خاتم پیامبران حضرت محمد صلی الله علیه وآله را نیزپذیرفتیم واعتقاد پیدا کردیم، امامت است، امامت امام علی علیه السلام را «که در روز ۱۸ ذیحجه در بازگشت از مراسم حج درغدیرخم با فرمان خداوند و ابلاغ رسول خدا ص با من کنت مولاه فعلی مولاه... وبیعت مسلمین صورت گرفت» نیز باید بپذیریم وعقیده مند باشیم ، و الّا دین کامل «با اَلیَوم اَکمَلتُ لَکُم دینکم و...» نخواهیم داشت، کما اینکه بعضی از مسلمانان در نماز اشهد انّ امیرالمؤمنین علیّا ولی الله را با زبان نمیگویند و اعتقاد قلبی هم ندارند ...

الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِی جَعَلَنَا مِنَ الْمُتَمَسِّکِینَ بِوِلاَیَهِ أَمِیرِ الْمُؤْمِنِینَ وَ الْأَئِمَّهِ عَلَیْهِمُ السَّلاَمُ

شُکر و سپاس و مِنَّت و نعمت خدای را - ما شیعه ایم و یار و یاورِ آن کدخدای را

آری، علی‌ست کدخدایِ عالمِ هستی، وَلِیِّ حق - فرمانروای کُل به جن و انس و مَلَک، کُلِّ ما خَلَق

ماها مُحِبّ و یار و یاورِ مولا علی شدیم - ماها چنان گدای بر دَرِ مولا علی شدیم

این افتخار بس به ما که شدیم شیعه یِ علی - یاور شدیم و یار و عاشق و دلدارِ آن وَلی

آن ناکسان که میکنند آن دگری را زِ خود رضا - اَمّا، مائیم و دست و دامنِ معصومِ مُرتضا

شیرِ خداست و صفدرِ میدان و بَحرِ جود - ما از طُفَیلِ او وَ همسر او گشته ایم وُجود

چون که گرفت دربِ قلعه ی خیبر بِروی دست - دستِ یهود و مَرحب و دشمن زِ پُشت بَست

در غزوه یِ اُحُد که طلحه یِ دون را بِخاک کرد - پس عمرو را به غزوه ی خندق هلاک کرد

چونکه بداد نانِ خوردنِ خود بر گرسنه ها - گفتا خدا بِوصف و منقبتِ اوش هَل اَتی

هستند جن و اِنس و حور و مَلَک مُبتلای او - ای باقری، تو نیز چنگ بِزَن بر وَلایِ او

سروده شده عیدسعیدغدیر خرداد ۱۴۰۵

گویم کنون ز سعدِیِ شیراز این دو بیت - در وصفِ او وَ منقبتِ آل و اهلبیت

کس را چه زور و زهره که وصف علی کند - جبار در مناقب او گفته هل اتی

زورآزمای قلعهٔ خیبر که بند او - در یکدگر شکست به بازوی لافتی

مردی که در مصاف، زره پیش بسته بود - تا پیش دشمنان ندهد پشت بر غزا

شیر خدای و صفدر میدان و بحر جود - جانبخش در نماز و جهانسوز در وغا

دیباچهٔ مروت و سلطان معرفت - لشکر کش فتوت و سردار اتقیا

فردا که هر کسی به شفیعی زنند دست - ماییم و دست و دامن معصوم مرتضی

یارب به نسل طاهر اولاد فاطمه - یارب به خون پاک شهیدان کربلا

یارب به صدق سینهٔ پیران راستگوی - یارب به آب دیدهٔ مردان آشنا

دلهای خسته را به کرم مرهمی فرست - ای نام اعظمت در گنجینهٔ شفا