حسین در سوی معراج زمین كربلاآمد

درماتم وعزای توداریم شورو شین - این مَه محرّم است وبگوئیم یاحسین - ما، درمحرّمت به سروسینه میزنیم – عمری ‌ست گفته ‌ایم جمله به عشق تو یاحسین = این دست ما بگیر که از پا فتاده‌ ایم - تا کی کنیم ما به بحر بلایا شنا، حسین = از لطف توست که بر سر خوان تو آمدیم - ما جمله گشته ایم برسر خوانت گدا، حسین = ما جمله ایم نوحه کنان در محرمت - با باقری و سینه زنان در عزا حسین . باقری پورسروده شده محرم 1447.

***

حسین در سوی معراج زمین كربلاآمد - درآن صحرا برای گفتگوی با خدا آمد = رسیده كاروان حق نما در منزل مقصود - درآن دشت بلا آنان همه خواهنده معبود = كلیم نینوا اندر زمین نی نوا آمد - حسین درسوی معراج زمین كربلا آمد = در این دریای خون كشتی بقرب حق همی راند - بسوی رحمت باری از آن لشكر همی خواند = در این معراجگه نور دو چشم مصطفی آمد - حسین درسوی معراج زمین كربلا آمد = چه معراجی بود یارب كه باید غرقه خون آمد - چرا باید بخون آغشته با زخم فزون آمد = به سربازان راه حق بلا بی انتها آمد - حسین در سوی معراج زمین كربلا آمد = میان عاشق ومعشوق حجابات ازمیان رفتی - درآن معراج خون بس گفتگوهابرزبان رفتی = ز بهر سالكان راه حق جام بلا آمد - حسین درسوی معراج زمین كربلا آمد = زمین كربلا فخریه ها بر عرش حق دارد - بهشت جاودان استی هر آنكس رودراو آرد = شه دین بقرب حق سلا م از آشنا آمد - حسین درسوی معراج زمین كربلا آمد = دراین نظم غم افزایت نواكن ساعی نالان - بزن نقش عزا كن خانه صبر همه ویران = بدشت كربلا سینه زنان خیر النساء آمد - حسین در سوی معراج زمین كربلا آمد . «زبده المصائب 2/ 55» .

https://hedayat.blogfa.com/post/7162

كرببلا از سوی دشت حجاز - بهر تو مهمان فراوان رسید = كرببلا نور دل فاطمه - حسین مظلوم شتابان رسید = كرببلا بستر خود باز كن - قافله شاه شهیدان رسید = كرببلا زینب خونین جگر - بهر هواداری طفلان رسید = كرببلا اكبر رعنا جوان - بهر خدا در ره جانان رسید = كرببلا قاسم نو كدخدا - بیاری سرور خوبا ن رسید = كرببلا ماه بنی هاشمی - بهر علمدار ی طفلان رسید = كرببلا اصغر شیرین زبان - كودك ششماهه نالان رسید = شكری مظلوم بشورو نوا - از غم سلطان شهیدان رسید

https://hedayat.blogfa.com/post/7162

كرببلا از سوی دشت حجاز - بهر تو مهمان فراوان رسید = كرببلا نور دل فاطمه - حسین مظلوم شتابان رسید

https://hedayat.blogfa.com/post/7162

https://hedayat.blogfa.com/post/22991

https://hedayat.blogfa.com/post/20464

https://hedayat.blogfa.com/post/20476

روایتی معروف به حدیث سفینه، در منابع شیعه[۳۱] و اهل‌سنت[۳۲] نقل شده است که پیامبر(ص) اهل‌بیتش را به کشتی نوح تشبیه کرده ‌اند؛ هر کس در آن کشتی باشد نجات می‌یابد و هرکس از آن بازماند هلاک می‌شود . و شیخ صدوق در کتاب عیون اخبار الرضا ع روایتی را با همین مضمون از پیامبر نقل کرده است:... إِنَّ الْحُسَینَ بْنَ عَلِی فِی السَّمَاءِ أَکْبَرُ مِنْهُ فِی الْأَرْضِ وَ إِنَّهُ لَمَکْتُوبٌ عَنْ یمِینِ عَرْشِ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ مِصْبَاحُ هُدًی وَ سَفِینَةُ نَجَاةٍ... [۱۲]. همانا حسین بن علی(ع) در آسمان بزرگتر از زمین است و در سمت راست عرش الهی این‌گونه نوشته شده است [که او] چراغ هدایت و کشتی نجات است. همچنین در کتاب کمال‌الدین آمده است:... إِنَّ الْحُسَینَ بْنَ عَلِی فِی السَّمَاءِ أَکْبَرُ مِنْهُ فِی الْأَرْضِ فَإِنَّهُ مَکْتُوبٌ عَنْ یمِینِ الْعَرْشِ مِصْبَاحٌ هَادٍ وَ سَفِینَةُ نَجَاة... [۱۳] همانا حسین بن علی(ع) در آسمان بزرگتر از زمین است و در سمت راست عرش الهی این‌گونه نوشته شده است [که او] چراغ هدایت‌گر و کشتی نجات است. الكوفيّ ، قال : حدّثنا عليّ بن عاصم ، عن محمد بن عليّ بن موسى ، عن أبيه عليّ بن موسى ، عن أبيه موسى بن جعفر ، عن أبيه جعفر بن محمد ، عن أبيه محمد بن عليّ ، عن أبيه عليّ بن الحسين ، عن أبيه الحسين بن عليّ عليهم‌السلام قال : « دخلت على رسول الله صلى‌الله‌عليه‌وآله‌وسلم وعنده أبي بن كعب فقال لي رسول الله صلى‌الله‌عليه‌وآله‌وسلم : مرحبا بك يا أبا عبد الله يا زين السماوات والأرض ، قال له أبيّ : وكيف يكون يا رسول الله زين السماوات والأرض أحد غيرك؟ فقال : والذي بعثني بالحقّ نبيّا ، إنّ الحسين بن عليّ في السماء أكبر منه في الأرض ، وإنّه لمكتوب على يمين عرش الله : مصباح هاد ، وسفينة نجاة ... طبرسی، امین الاسلام فضل بن حسن، إعلام الوری، ص ۴۰۰ . اِنَّ الحسینَ مِصباحُ الهُدی و سَفینةُ النَّجاة به‌معنای همانا حسین چراغ هدایت و کشتی نجات است . روایتی است از پیامبرص که در کتاب مدینة‌المعاجز اثر سید هاشم بحرانی نقل شده است.[۱] این روایت الهام‌بخش بسیاری از آثار هنری شیعه مانند شعر،[۲] خوشنویسی،[۳] مداحی[۴] و نماهنگ[۵] بوده و حتی بر روی ضریح امام حسین ع نیز قلم ‌زنی شده است.[۶] . غروی اصفهانی : وَ هُوَ سَفِينَةُ النَّجَاةِ فِي اللُّجَجِ - وَ بَابُهَا السَّامِي وَ مَنْ لَجَّ وَلَجَ = سُلْطَانُ إِقْلِيمِ الْحِفَاظِ وَ الأَبَا - مَلِيكُ عَرْشِ الْفَخْرِ أُمًّا وَ أَبَا[۳۷] . و اوست کشتی نجات در گرداب‌ها، و درِ بلندمرتبه‌ای که هر که پناه آورد، در آن وارد شود؛ سلطان سرزمین پاسداری و سربلندی است، پادشاهِ عرشِ افتخار؛ چه مادرانه، چه پدرانه. در زیارت امام حسین علیه‌السلام در خصوص نیمه ماه رجب آمده : السلام علیکم یا سفن النجاة، السلام علیکم یا اباعبدالله الحسین علیه‌السلام ... [۱] . پیامبر اکرم صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌وسلّم در تأیید مطلب فوق واژه «سفن النجاه» فرمودند: مثل اهل بیتی فیکم کسفینة نوح من رکبها نجا و من تخلف عنها زجَّ فی النّار؛ مثل اهل بیت من مانند سفینه نوح می‌باشد، هر کسی که در آن سوار شود، نجات می‌یابد و هرکس از آن تخلف کند، در آتش افکنده می‌شود . [۳] . از مرحوم شیخ جعفر شوشتری رحمه الله (م 1335 ق) در باره ظرفیت فرهنگی تاریخ عاشورا و شخصیت ابا عبداللّه الحسین علیه السلام در جهت هدایت و نجات انسان هاست. کلام ایشان در کتاب الخصائص الحسینیة، چنین است: فرأیت فی الحسین علیه السلام خصوصیة فی الوسیلة إلی اللّه اتّصف بسببها بانّه بالخصوص، باب من أبواب الجنة و سفینة للنجاة و مصباح للهدی، فالنبی و الأئمة علیهم السلام کلّهم أبواب الجنان؛ لکنّ باب الحسین أوسع، و کلّهم سفن النجاة؛ لکنّ سفینة الحسین مجراها فی اللجج الغامرة أسرع و مرساها علی السواحل المنجیة أیسر، و کلّهم مصابیح الهدی؛ لکنّ الاستضاءة بنور الحسین أکثر و أوسع، و کلّهم کهوف حصینة؛ لکنّ منهاج کهف الحسین أسمح و أسهل»؛ « در حسین علیه السلام برای وسیله تقرّب به خدا بودن، ویژگی ای دیدم که او، به سبب آن ویژگی است که این گونه توصیف شده است: دری از درهای بهشت، کشتی نجات و چراغ هدایت! پیامبر صلی الله علیه و آله و ائمّه علیهم السلام همگی درهای بهشت اند؛ امّا درِ حسین علیه السلام گشوده تر است. همگی کشتی نجات اند؛ امّا کشتی حسین علیه السلام در میان امواج توفان های شدید، پُرشتاب تر، و پهلو گرفتنش در ساحل های نجات، آسان تر است. همگی، چراغ هدایت اند؛ امّا پرتو گرفتن از نور حسین علیه السلام، بیشتر و وسیع تر است. همگی، پناهگاه های مستحکم اند؛ امّا راه رسیدن به پناهگاه حسین علیه السلام، هموارتر و آسان تر است.[خصائص الحسینیه، مشهد: انتشارات آستان قدس رضوی، ۱۳۳۵ ق، ص۱۴] . اما عبارت «انما مَثل اهل بیتی فیکم کسفینة نوح من رکبها نجا و من تخلف عنها غرق» که به سفینه معروف است، در منابع معتبر شیعه و اهل سنت آمده است که به برخی از آن ها اشاره می شود: ۱. مستدرک الصحیحین، حاکم نیشابوری، ج ۷، ص ۴۳۲، المکتبة الشاملة. ۲. اخبار مکه، فاکه ی، ج ۵، ص ۱۰۵، المکتبة الشاملة. ۳. المعجم الکبیر، طبرانی، ج ۳، ص ۷۵، المکتبة الشاملة. ۴. المعجم الوسط، طبرانی، ج ۸، ص ۱۰۲، المکتبة الشاملة. ۵. المعجم الصغیر، طبرانی، ج ۱، ص ۴۲۷، المکتبة الشاملة. ۶. مسند، شهاب قضاعی، ج ۵، ص ۲۷، المکتبة الشاملة. ۷. فیض القدیر، المناوی، ج ۲، ص ۶۵۸ و ج ۵، ص ۶۶۰، المکتبة الشاملة. ۸. فضائل الخمسة، فیروزآبادی، ج ۲، ص ۶۵. ۹. مجلسی، محمدباقر، بحارالانوار، ج ۲۲، ص ۴۰۸؛ ج ۲۳، ص ۱۱۹، مؤسسه الوفاء، بیروت.[شوشتری، معروف به شرف الدین، جعفر، ج۲۲،ص۴۰۸. و ج۲۳،ص۱۱۹.] . ۱۰. طبرسی، الاحتجاج، ج ۱، ص ۲۷۳، نشر مرتضی، مشهد، ۱۴۰۳. ۱۱. دیلمی، حسن، ارشاد القلوب، ج ۲، ص ۲۳۳، شریف رضی. ۱۲. شیخ طوسی، امالی، ص ۴۵۹، دارالثقافة، قم، ۱۴۱۴. نتیجه گیری: مضمون روایت «انما مَثل اهل بیتی فیکم کسفینة نوح من رکبها نجا و من تخلف عنها غرق» در منابع شیعه و اهل سنت بدون عبارت «و سفینة الحسین اسرع» نقل شده است و مصادر و منابع مختلفی نیز این گفته را تائید می کند. علاوه براین حدیث «ان الحسین مصباح الهدی و سفینه النجاه» در منابع اهل سنت نقل نشده است. در كتاب الخصائص الحسينية ، چنين است : فرأيت في الحسين عليه السلام خصوصية فى الوسيلة إلى اللّه اتّصف بسببها بانّه بالخصوص، باب من أبواب الجنة و سفينة للنجاة و مصباح للهدى، فالنبى و الأئمة عليهم السلام كلّهم أبواب الجنان ؛ لكنّ باب الحسين أوسع ، و كلّهم سفن النجاة؛ لكنّ سفينة الحسين مجراها فى اللجج الغامرة أسرع و مرساها على السواحل المنجية أيسر ، و كلّهم مصابيح الهدى؛ لكنّ الاستضاءة بنور الحسين أكثر و أوسع ، و كلّهم كهوف حصينة؛ لكنّ منهاج كهف الحسين أسمح و أسهل . در حسين عليه السلام براى وسيله تقرّب به خدا بودن، ويژگى اى ديدم كه او ، به سبب آن ويژگى است كه اين گونه توصيف شده است : درى از درهاى بهشت ، كشتى نجات و چراغ هدايت !پيامبر صلى الله عليه و آله و ائمّه عليهم السلام همگى درهاى بهشت اند ؛ امّا درِ حسين عليه السلام گشوده تر است . همگى كشتى نجات اند ؛ امّا كشتى حسين عليه السلام در ميان امواج توفان هاى شديد، پُرشتاب تر، و پهلو گرفتنش در ساحل هاى نجات، آسان تر است . همگى ، چراغ هدايت اند ؛ امّا پرتو گرفتن از نور حسين عليه السلام ، بيشتر و وسيع تر است . همگى ، پناهگاه هاى مستحكم اند؛ امّا راه رسيدن به پناهگاه حسين عليه السلام ، هموارتر و آسان تر است .[الخصائص الحسينية : ص ۱۴] . از امام صادق(ع) سؤال شد: یابن رسول‌الله مگر همه‌ی اهل بیت(ع) کشتی نجات نیستند، فرمودند : «ان‌الحسین مصباح الهدی و سفینة النجاة» حسین(ع) چراغ هدایت و کشتی نجات است. امام صادق(ع) فرمودند: «کلنا سفن النجاة ولکن سفینة جدی الحسین أوسع وفی لجج البحار أسرع» همه‌ی ما اهل بیت کشتی‌های نجاتیم، ولی کشتی جدّم حسین علیه السلام وسیع‌تر و در عبور از امواج سهمگین دریاها سریعتر است. (بحار الانوار، ج ۲۶، ص ۳۲۲، حدیث ۱۴) . اصل الحسین جنس غمش فرق می کند - این راه عشق پیچ وخـمش فرق می کند = ایـن جا گدا همیشه طلبکار می شـود - اینجا که آمدی کرمش فرق می کند = صد مرده زنده می شود از ذکر یا حسین - عیسی خانواده دمـش فــرق مـی کنـد = من از حسینُ مِنِّی پیغمبر خدا - فهمیده ام حسین همه اش فرق می کند.

ادامه را اینجا ببینید