ویژه نامه حضرت امام سجاد عليه السلام

دوازده محرم به روایتی 25 محرم روز شهادت امام سجاد علیه السلام

ابوحمزه ي ثمالي واردِ بر آقا امام زين العابدين شد، ديد اينقدر گريه كرده سينه ي مبارك خيس شده، آقا داره زار ميزنه، قطره قطره اشك ها از محاسن آقا ميچكه، گاهي از شدت گريه مي افته صورت روي خاك ها ميذاره، خيلي بي تابي ميكنه، قرار نداره، ابوحمزه ميگه: رفتم جلو آقامو بغل كردم، گفتم: يا بن رسول الله! چرا اينقدر خودتون رو اذيت مي كنيد؟ سالها گذشته از ماجراي كربلا، در ضمن باباي شما علي رو هم شهيد كردن، مادرتون زهرا رو هم شهيد كردن، اصلاً شهادت عادتِ شما خانواده است، مالِ شماست، چرا اينقدر ناراحتي مي كنيد؟ ديد آقا شدت گريه اش بيشتر شد، فرمود: ابوحمزه! البته شهادت حقِ ماست، اما تا قبل از عاشورا كسي سراغ نداره كسي از خانواده ي ما به اسارت رفته باشه، كسي سراغ نداره كسي از اهلبيت رو دستش رو بسته باشن...

ابوحمزه ميگه: آقام زين العابدين يه جمله اي گفت منم نشستم با آقام شروع كردم گريه كردن، فرمود: ابوحمزه هر وقت چشمم به عمه هام ميوفته، هر وقت چشمم به خواهر هام ميوفته، يادم مياد اون لحظه اي كه اينا تو بيابونِ كربلا مضطرب مي دويدن به اين سمت و اون سمت... مگه ميتونم فراموش كنم، عمه هام پاي برهنه، روي اين ريگ ها و شن هاي داغ كربلا به اين طرف و اون طرف مي دويدن، مگه يادم ميره خيمه ها مي سوخت، بابام توي گودال اُفتاده بود، هي ناله ميزد...

بین نماز، وقت دعا گریه می کنی - از صبح تا نمازِ عشاء گريه مي كني - وقت اذان، دمادمِ مغرب ميان شهر - در خانه در كوچه، در همه جا گريه مي كني - در التهاب آهِ خودت آب می شوی - می سوزی و بدون صدا گریه می کنی - هر چند زهر قلب تو را پاره پاره کرد - اما به یاد کرب و بلا گریه می کنی - اصلاً خودِ تو کرب و بلای مجسّمی - وقتی برای خون خدا گریه می کنی - آب خوش از گلوی تو پایین نمی رود - با ناله های وا عطشا گریه می کنی - با یاد روزهای اسارت چه می کشی؟ - هر شب بدون چون و چرا گریه می کنی - با یاد زلفِ خونی سرهای نی سوار - هر صبح با نسیم صبا گریه می کنی .

آقا زين العابدين، آب مي ديد گريه مي كرد، غذا مي ديد، جوان مي ديد، پير مي ديد، تازه عروس مي ديد، تازه داماد مي ديد، پيرزن مي ديد، گهواره مي ديد، سه ساله مي ديد، مرد مي ديد، زن مي ديد، اسير مي ديد، غريب مي ديد گريه مي كرد... قصاب داشت گوسفند رو ذبح مي كرد، همين كه كارد رو گذاشت به حلقوم حيوان، آقا صدا زد: آبش داديد؟ عرض كرد: يا بن رسول الله! اين چه سئوالي است؟ ما مسلمانيم، مگه ميشه آب نداده ذبحش كنم، آري آبش دادم آقا، امام زار زار شروع كرد گريه كردن، گفت: آقاجان! بي ادبي كردم؟ ناراحت شديد؟ فرمودن: تو يه گوسفند رو ميخواي ذبحش كني آبش ميدي، اما نبودي كربلا ببيني، پوست صورتِ داداشم علي اصغر مثل مشك خشكيده چروكيده شد، لب ها سفيد شد، چشم هاش جايي رو نمي ديد از شدت تشنگي.... اي حسين!

درباره شب شهادت امام سجاد (ع) در کتاب بحارالانوار، جلد ۴۶، صفحه ۱۴۸، حدیث ۴ آمده است: امام صادق (ع) فرمود: حضرت امام سجاد (ع) در شب شهادتش به فرزندش، امام محمد باقر(ع)، فرمود: «پسرم، برایم آب بیاورتا وضوبگیرم.» امام محمد باقر(ع) برخا ست وظرفی آب آورد.امام سجاد (ع)فرمودند: «این آب برای وضو شایسته نیست، چراکه درآن حیوان مرده‌ای افتاده است.» امام باقر (ع) چراغی آورد و دید موشی مرده در آن افتاده بوده است. به همین خاطر ظرف آب دیگری برای پدر برد. امام سجاد(ع)فرمود: «پسرم! این همان شبی است که به من وعده داده‌اند.» سپس سفارش کرد به شترش که ۲۲ بار با آن به حج مشرف شده بود، خوب رسیدگی کنند و غذا بدهند. این شتر بعد ازشهادت امام سجاد (ع) یکسره بر سر قبر ایشان می‌ رفت و بعد از سه روز از دنیا رفت.

روایت است که امام سجاد (ع) بعد از این که به او سم خورانده شد لحظه‌ای از هوش رفت و دوباره به هوش آمد و سوره‌ های واقعه و زمر را خواند و فرمود: «الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِی صَدَقَنَا وَعْدَهُ وَأَوْرَثَنَا الْأَ رْضَ نَتَبَوَّأُ مِنَ الْجَنَّةِ حَیْثُ نَشَاءُ ۖ. فَنِعْمَ أَجْرُ الْعَامِلِینَ»؛«حمد و ستایش مخصوص خداوندی است که به وعده خویش درباره ما وفا کرد و زمین (بهشت) را میراث ما قرار داد که هر جا را بخواهیم منزلگاه خود قرار دهیم؛ چه نیکوست پاداش عمل کنند گان.» (آیه ۷۴ سوره زمر) و سپس ازدنیا رفت.

سعید بن مسیب نقل می‌کند: «و قتی امام زین العابدین (ع) به شهادت رسید، همه مردم، از نیکوکار گرفته تا بدکار، برای تشییع جنازه ایشان حاضر شدند. همه زبان به ستایش او گشوده بودند و گریه می‌کردند. در تشییع جنازه امام (ع) همه مردم شرکت کرده بودند و حتی یک نفر در مسجد پیامبر (ص) باقی نمانده بود.» (بحارالانوار، جلد ۴۶، صفحه ۱۴۷ و ۱۴۸ و اصول کافی، جلد ۱، صفحه ۴۶۷)

حضرت علی بن الحسین علیه السلا م در زمان خلافت ولید بن عبدالملک به شهادت رسید. بنا به گفته عمر بن عبد العزیز، ولید که حاکم جبّار و ظالمی بود، زمین را از جور و ستم لبریز کرده بود. در دوره‌ی حکومت او، رفتار مروانیان و کار گزاران آن‌ها با دودمان پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم، بنی هاشم و به خصو ص امام سجاد علیه السلام بسیار ظا لما نه و بی‌رحمانه بود. والی مدینه - هشام بن اسماعیل - گر چه از زمان عبدالملک بن مروان مسئول اداره شهر مدینه بود، ولی در دوران و لید رفتار ظالمانه‌ ای با حضرت زین العابدین علیه السلام در پیش گرفت و هنگامی که به دلیل بد رفتاری زیاد با مردم مدینه از منصب خود عزل شد، او را در کنار منزل مروان نگه داشتند تا مردم از او تقاص بگیرند. او خو د معترف بود که از کسی جز علی بن الحسین علیه السلام بیم ندارد، اما هنگامی که امام با جمعی از اصحاب خود از کنار او عبور کردند، هیچ یک به او متعرض نشدند و از او شکایتی نکردند. این جا بود که هشام فریاد زد: «الله اعلم حیث یجعل رسالته» (خدا می‌داندرسالت خود را در کدام خاندان قرار دهد.) و در روایت دیگری، امام برای او پیغام داد که اگر از نظر مادی در تنگنا هستی، ما تأ مینت می‌کنیم.

روضه شهادت حضرت "امام زين العابدين(ع)

امام سجاد(ع) که ۳۴ سال پس از واقعه کربلا زنده بود، همواره تلاش می‌کرد یاد و خاطره شهدای کربلا را زنده نگه دارد. امام هر گاه آب می‌نوشید به یاد پدر بود و بر مصایب امام حسین(ع) گریه می‌کرد و اشک می‌ریخت. . شیخ صدوق رحمه اللَّه در کتاب خصال، به سندش از امام صادق (ع) روایت کرده: «الْبَکَّاءُونَ خَمْسَةٌ آدَمُ وَ یَعْقُوبُ وَ یُوسُفُ وَ فَاطِمَةُ بِنْتُ مُحَمَّدٍ صلی الله علیه و آله وَ عَلِیُّ بْنُ الْحُسَیْنِ علیه السلام فَأَمَّا آدَمُ فَبَکَی عَلَی الْجَنَّةِ... أَمَّا عَلِیُّ بْنُ الْحُسَیْنِ علیه السلام فَبَکَی عَلَی الْحُسَیْنِ عِشْرِینَ سَنَةً أَوْ أَرْبَعِینَ سَنَةً مَا وُضِعَ بَیْنَ یَدَیْهِ طَعَامٌ إِلَّا بَکَی حَتَّی قَالَ لَهُ مَوْلًی لَهُ جُعِلْتُ فِدَاکَ یَا ابْنَ رَسُولِ اللَّهِ إِنِّی أَخَافُ عَلَیْکَ أَنْ تَکُونَ مِنَ الهالکین قَالَ‌ «انَّما أَشْکُوا بَثِّی وَ حُزْنِی إِلَی اللَّهِ وَ أَعْلَمُ مِنَ اللَّهِ ما لاتَعْلَمُونَ» إِنِّی مَا أَذْکُرُ مَصْرَعَ بَنِی فَاطِمَةَ إِلَّا خَنَقَتْنِی لِذَلِکَ عَبْرَة.» یعنی افرادی که فوق العاده گریه کردند پنج نفر بودند: آدم، یعقوب، یوسف، فاطمه، دختر حضرت محمّد (ص) و علی بن الحسین (ع). حضرت علی بن الحسین (ع) مدت بیست یا چهل سال بر حضرت حسین گریست. هیچ غذایی در مقابل آن حضرت نمی ‏گذاشتند مگر اینکه گریان می‏ شد. کار آن حضرت به جایی رسید که یکی از غلامانش به وی گفت: ای پسر رسول خدا! فدای تو شوم، من می‏ ترسم تو خود را (به واسطه کثرت گریه) هلاک نمایی! فرمود: چاره‏ ای نیست جز اینکه از غم و اندوه خود به خداوند شکایت کنم. من چیزهایی را می‏ دانم که شما نمی ‏دانید. من یادآور قتلگاه فرزندان فاطمه (س) نمی‏ شوم مگر اینکه گریه راه گلویم را مسدود می‏ کند. همچنین از یکی از غلامان آن حضرت روایت شده است که گفت: روزی امام سجاد (ع) به صحرا تشریف برد. من نیز پشت سر حضرت بیرون رفتم. حضرت سجده طولانی کرد. سپس سر از سجده برداشت. دیدم گریه بسیاری کرده است. عرض کردم: آقای من! آیا وقت آن نشد که اندوه شما تمام شده و گریه شما کم شود؟ فرمود: وای بر تو! یعقوب پیغمبر دوازده پسر داشت. خداوند یکی از پسرانش را از نظر او غایب کرد. او از حزن و اندوه مفارقت آن پسر، موی سرش سفید شد. پشتش خمیده و چشمش از بسیاری گریه نابینا شد. حال آن که پسرش در دنیا زنده بود؛ ولی من به چشم خود پدر و برادرم را با هفده تن از اهل بیت خود کشته و سر بریده دیدم؛ پس چگونه حزن من به غایت رسد و گریه‌ام کم شود؟ در روایتی از امام صادق (ع) آمده است: «امام زین العابدین (ع) چهل سال بر پدر بزرگوارش گریه کرد، در حالی که روزها روزه بود و شب‌ها به نماز می‌ایستاد. هنگام افطار که غلام حضرت برای ایشان آب و غذا می‌برد و عرض می‌کرد بفرمایید، حضرت می‌فرمود: «قُتِلَ ابْنُ رَسُولِ اللَّهِ جَائِعاً - قُتِلَ ابْنُ رَسُولِ اللَّهِ عَطْشَاناً» فرزند رسول خدا، گرسنه کشته شد! فرزند رسول خدا، تشنه کشته شد! و پیوسته این سخن را تکرار می‌کرد و گریه می‌کرد به گونه‌ای که اشک‌های آن حضرت با آب و غذایش مخلوط می‌شد. پیوسته این گونه بود تا رحلت کرد.» با این حال که داغ مصائب کربلا بر امام سجاد(ع) بسیار سخت و جانکاه بود اما آن حضرت رسالت روشنگری خود را در بعد از واقعه عاشورا به خوبی به انجام رساند و در هر فرصتی به ایراد خطبه برای آشکار کردن ماهیت پلید بنی امیه می پرداخت. در ادامه این نوشتار به دو خطبه امام در کوفه و شام مروری خواهیم داشت. در روایتی از امام صادق(ع) آمده است، «امام زین العابدین(ع) چهل سال بر پدر بزرگوارش گریه کرد، در حالی که روزها روزه بود و شب‌ها به نماز می‌ایستاد، هنگام افطار که غلام حضرت برای ایشان آب و غذا می‌برد، حضرت می‌فرمود: فرزند رسول خدا(ص) گرسنه کشته شد! فرزند رسول خدا تشنه، کشته شد! و پیوسته این سخن را تکرار می‌کرد و گریه می‌کرد به گونه‌ای که اشک‌های آن حضرت با آب و غذایش مخلوط می‌شد. پیوسته این گونه بود تا رحلت کرد.» مالک بن انس می‌گوید: علی بن حسین در شبانه روز هزار رکعت نماز می‌خواند تا اینکه از دنیا رحلت کرد. لذا به ایشان «زین العابدین» می‌گویند . ابن عبد ربّه نیز می‌نویسد: هنگامی که علی بن حسین آماده نماز می‌شد، لرزه عجیبی وجودش را فرا می‌گرفت. از ایشان در این باره سؤال شد، فرمود: «وای بر شما! آیا می‌دانید که من در برابر چه کسی می‌خواهم بایستم و در برابر چه کسی می‌خواهم مناجات کنم؟!» . همچنین از مالک بن انس نقل شده است هنگامی که علی بن حسین احرام بست، لبیک اللّهمّ لبیک را قرائت کرد و در همان لحظه، بیهوش شده و از مرکب خود به زمین افتاد. صحیفه سجادیه، مجموعه دعاهای امام سجاد(ع) و آینه‌ ای است که تصویر اجتماع آن روز - به ویژه مدینه- را در آن می‌توان دید: بیزاری از کردار و گفتار زشت مردم آن روز و پناه بردن به خدا از آنچه می‌بیند و می‌شنود، و روشن نمودن راه درست در پرتو تربیت دین و قرآن و پاکیزه ساختن جان ها از آلایش؛ گویی امام می‌خواهد تا آنجا که ممکن است، به زبان دعا مردم را از شیطان ببرد و به خدا پیوند دهد . رساله حقوق، یکی از آثار امام سجاد(ع) است. در این رساله ۵۱ حق (یا ۵۰ حق طبق برخی نسخه ها) شمارش شده است. دعای ابوحمزه ثمالی را امام زین‌العابدین در سحرهای ماه رمضان می‌خواند و ابوحمزه ثمالی از آن حضرت نقل کرده است. این دعا دربردارنده مفاهیمی متعالی و تعابیری شیوا و فصیح است. زیارت امین الله زیارتنامه ‌ای است که امام سجاد (ع) هنگام زیارت مزار حضرت علی (ع) خوانده است. این زیارت از معتبرترین زیارات شمرده شده است که در همه جا(از جمله نزد قبور دیگر ائمه(ع)) می‌توان آن را خواند . یاران و شاگردان امام سجاد علیه السلام : ابوحمزه ثُمالی: راوی، محدّث و مفسّر امامی قرن دوم که از اصحاب امام سجاد(ع)، امام باقر(ع)، امام صادق(ع) و امام کاظم(ع) بود . ابوخالد کابلی: ملقب به كَنْكَر، از رجال شیعی سده اول قمری و از اصحاب امام سجاد(ع) و امام باقر (ع). اَبان بن تَغْلِب: ادیب، قاری، فقیه، مفسّر و از محدّثان بنام امامیه که محضر امام سجاد (ع)، امام محمد باقر (ع) و امام جعفر صادق (ع) را درک کرد . جابر بن عبدالله انصاری: صحابی پیامبر اسلام(ص) است که در بسیاری از غزوه‌ها و سرایا شرکت کرد. جابر، راوی حدیث لوح است - که دربردارنده نام امامان شیعه از زبان پیامبر(ص) است. جابر را از اصحاب امام علی (ع) و ائمه تا امام باقر (ع) دانسته‌ اند . سُلَیم بن قیس هلالی از اصحاب خاصّ چهار امام نخست شیعه(ع) که محضر امام باقر(ع) را هم درک کرده است. او از قدیمی‌ترین علمای شیعه و بزرگان اصحاب ائمه(ع) و مورد وثوق آنان بوده و نزد ایشان از محبوبیت خاصّی برخوردار بوده است. ابراهیم و حسن فرزند محمد بن حنفیه؛ سعید بن مسیب بن حزن قرشی مخزومی از صحابه که امام سجاد(ع) او را داناترین مردم زمان خودش نامیده است. یحیی بن اُمّ طُوَیل . سعید بن جُبَیر: مفسر و از تابعین . محمد بن جُبَیر بن مُطعِم.

شعر-حضرت سجّاد زین العابدین

حضرت سجّاد زین العابدین - آن امامِ چارم اهلِ یقین = آن درخشان همچو ماه وآفتاب - اُسوه و اُلگو بُوَد بهرِ شَباب = محو حق میشد چنان آن بی قرین - شد ندائی اَنتَ زینُ العابدین = گشت زين العابدين آن مَه لقا - اسوه اي شد در عبادت بهرِ ما = از دعا و ذکر وطاعاتِ امام - یک صحیفه است ازمناجاتِ امام - سجده قسمي از عبادتهايِ اوست - كه نشانش در همه اعضايِ اوست = او چنان درسجده غرقِ راز بود - که تو گوئی با مَلَک همباز بود = سجده هايِ او به درگاه خدا - گشت الگو بهرِ اربابِ هُدا = پينه بر پيشاني و زانويِ او - بود از آن سجده یِ نيكويِ او = پینه ها بر زانو و پیشانِیَش - حاکی از آن حالتِ ربّانِیَش = ذوالثّفائن شد زالقابش از آن - کو به سجده بود دائم هرزمان = ذوالثّفائن شد لقب زان سجده ها - داشت او از صبح تا گاهِ عشا = او پس از قتلِ پدر در كربلا - کرد رسوا اهلِ شام و کوفه را = شد چو در بازارِ کوفه آن جناب - کرد بر آن مردمِ دانی خطاب = یک سخنرانی نمود او پُر زِ شور - که نموده دشمنان را کَر وَ کور = چونکه در دروازه یِ ساعات شد - روزِ روشن پیشِ او ظُلمات شد = مسجدِ شام و سخنرانی یِ او - مُهرِ حق را زد به پیشانی یِ او = باقری سجّاد و زین العابدین - هست اُلگو بهرِ ما و مؤمنین . سروده شده روز شهادت امام سجاد علیه السلام سال 1399

شعر- اى اهل شام مظهر لطف خدا منم

اى اهل شام مظهر لطف خدا منم - مقصود ز آفرينش ارض و سما منم‏ = پوشيده نيست نزد من اسرار كاينات - زيرا كه محرم حرم كبريا منم‏ = مسجود كاينات بود خاك كوى من - زينت‏ فزاى كعبه، صفاى صفا منم‏ = زمزم ز فيض مقدم من يافت آبرو - مهر منير مكّه امير مِنى منم‏ = بر جمله اوليا منم امروز جانشين - وارث به علم يك به يك انبيا منم‏ = آن آدمى كه دمبدم اندر تمام عمر - از ابتدا گريسته تا انتها منم‏ = بر كشتيى كه نوح در او نوحه‏ گر نشست - اى قوم بد گهر به خدا ناخدا منم‏ = آن موسيى كه سينه به سينا ز غم دريد - از داستان واقعه كربلا منم‏ = آن يوسفى كه گشت به زندان غم اسير - بى‏غمگسار و بيكس و بى‏آشنا منم‏ = با اين همه حكايت، دارم يكى سؤال - راضى به يك جواب، كنون از شما منم‏ = بر اين محمّدى كه مؤذن دهد اذان - اى شاميان نبيره، يزيد است يا منم؟ = گوييد اگر يزيد بود؛ اين بود دروغ - گوييد اگر منم ز چه در اين جفا منم = پرسيد اگر كه هست مرا باب تاجدار - درّ يتيم خامس آل عبا منم‏ = پرسيد گر ز نام من اى قوم كينه‏ جو - بي كس منم، غريب منم، مبتلا منم‏ = بيمار و داغديده و بى ‏يار و بى‏ معين - زين العباد بي كس و بى ‏آشنا منم‏ = آن بى ‏معين كه ديده سرِ باب خويش را - از تن جدا ز خنجر شمر دغا منم‏ = آن بي كسى كه نعش پدر را ز بعد قتل - ديد از سم ستور ستم توتيا، منم‏ = آن بي كسى كه روز ورودم به شام غم - بستند دست او ز جفا از قفا منم‏ = آن بي كسى كه در سر هر كوچه ريختند - آتش به فرقش از ره جور و جفا منم‏ = آن خسته عليل كه او را به روز و شب - خشت خرابه بود ز غم متّكا منم‏ = آن سر برهنه ‏اى كه نگهداشتى بپاى - در بزم عيش خويش يزيد از جفا منم = هر طايرى گهى به فغان است «جوديا» - مرغى كه روز و شب بود اندر نوا منم . شاعر: جودى خراسانى

می لرزد از غیرت زمین از قبر زین العابدین

می لرزد از غیرت زمین از قبر زین العابدین - چون گشته لرزان رکن دین از قبر زین العابدین = بی سقف ودیوارودراست مخروبه ای حزن آوراست - شب مرغ شب نالد حزین از قبر زین العابدین = ماه و نجوم آسمان ، بی خراب و حیرانند از آن - گویا عزا دارد زمین از قبر زین العابدین = بی فرش و بی کاشانه است گنجینه ای ویرانه است - خیزد غبار غم ببین از قبر زین العابدین = همچون گلی بی باغبان ، یا بوستانی در خزان - خونست قلب ناظرین از قبر زین العابدین = شد روح پیغمبر حزین ، زهرا بود زار و غمین - محزون امیرالمومنین از قبر زین العابدین = آخر چه شد اسلام ما ، آن فرّ و جاه و نام ما - پیداست حال مسلمین از قبر زین العابدین = ریزم به رخسار اشک و خون ، آخر نریزم اشک چون - دارم حسان داغی چنین از قبر زین العابدین . شاعر:حسان

چو زهرکین به کام عابدین شد

چو زهرکین به کام عابدین شد - فغان و ناله در عرش برین شد = زقتل عابدین از جور هشام - امام پنجمین زار و حزین شد = به جنات علا شاه شهیدان - زمرگ عابدینش غم نشین شد = گریبان چاک زد زهرای اطهر - به جنت زین مصیبت دل غمین شد = چه شد سوی جنان عزم سفر کرد - به حق واصل چو شاهنشاه دین شد = بگفتا جان بابا مر ندانی - چها بر من زهشام لعین شد = زشام غم بگویم جان بابا - که قلبم خون زجور مشرکین شد = برون از دیده طاهر خون دل کن - که این خون بهتر از ماء معین شد . شاعر:طاهر

خطبه حضرت زینب وامام سجاد علیهماالسلام در کوفه

در شهر کوفه امام سجاد(ع) خطبه‌ای را ایراد کردند و در ابتدا فرمودند: آیا این شما هستید که نوحه‌سرایی می‌کنید و گریه سر داده‌اید؟ پس چه کسی ما را کشت؟

شعر/ خطبه حضرت امام سجاد(علیه السلام) در شام

شعر/ خطبه حضرت امام سجاد(علیه السلام) در شام. اى اهل شام مظهر لطف خدا منم. مقصود ز آفرينش ارض و سما منم‏. پوشيده نيست نزد من اسرار كاينات. زيرا كه محرم ...

چهل حدیث امام سجادعلیه السلام

امام زين العابدين عليه ‌‌السلام:مَن ثَبَتَ عَلى مُوالاتِنا في غَيبَةِ قائِمِنا، أعطاهُ اللّهُ عز و جل أجرَ ألفِ شَهيدٍ مِن شُهَداءِ بَدرٍ واُحُدٍ.

​ شهادت "حضرت امام زين ‏العابدين"(ع) امام چهارمِ شيعيان بنا به روايتي ...

تاريخ دقيق شهادت امام سجاد(ع) مشخص نيست ولي روايت 25 محرمِ سال 94 هجري سندّيت بيشتري دارد. مدت عمر آن حضرت پنجاه و هفت سال و طول امامت آن بزرگوار سي و چهار ...

​ شهادت حضرت "امام زين العابدين(ع)" به روايتي 12محرم 95 ق

امام سجاد (علیه‌السّلام) بعد از شهادت پدر بزرگوارش در کربلا(۶۱ ه.ق.) به امامت رسید و ۳۴ یا ۳۵ سال امام شیعیان بود.(تا سال ۹۵ یا ۹۶ ه.ق.)

25 محرم به روایتی روز شهادت امام سجاد علیه السلام

25 محرم به روایتی روز شهادت امام سجاد علیه السلام نام :علی مشهور به امام سجاد و زین العابدین (۳۸- ۹۵ق)، چهارمین امام شیعیان. مدت امامت: ۳۴ سال بود

شهادت "حضرت امام زين ‏العابدين"(ع) امام چهارمِ شيعيان بنا به روايتي ...

امام سجاد و زین العابدین : (۳۸- ۹۵ق)، چهارمین امام شیعیان. مدت امامت وی ۳۴ سال بود. امام سجاد(ع) در واقعه کربلا حضور داشت؛ ولی به علت بیماری، در جنگ شرکت نکرد.

زندگانی حضرت امام سجاد(ع)

خلاصه زندگينامه امام سجاد عليه السلام | امام سجاد (ع) • خلاصه ای از زندگینامه ... ولادت امام سجاد(ع)-ویژه نامه ولادت امام زین العابدین علیه السلام • میلاد ...

شهادت "حضرت امام زين ‏العابدين"(ع) امام چهارمِ شيعيان بنا به روايتي ...

تاريخ دقيق شهادت امام سجاد(ع) مشخص نيست ولي روايت 25 محرمِ سال 94 هجري سندّيت بيشتري دارد. مدت عمر آن حضرت پنجاه و هفت سال و طول امامت آن بزرگوار سي و چهار ...

امام سجاد عليه السلام

امام سجاد (علیه السلام)احساس گناه را در دل مردم بر مي افروخت · دعاهای او دارای نوعی معانی است که رویدادهای عصر او را تفسیر میکند و ازمفاهیم تبلیغ و پی ریزی بنای ...

ویژه نامه شهادت حضرت امام سجاد عليه السلام

ویژه نامه شهادت حضرت امام سجاد عليه السلام · شهادت امام سجاد (علیه السلام)۲۵محرم الحرام سال۹۴هجری · دوازده محرم شهادت امام سجّاد(ع)-سال95هجري قمري · ویژه نامه شهادت ...

شهادت "حضرت امام زين ‏العابدين"(ع) امام چهارمِ شيعيان بنا به روايتي 25محرم

امام سجاد عليه السلام. زندگینامه امام سجاد علیه السلام · ولادت امام سجاد علیه السلام · شهادت امام سجاد علیه السلام · معجزات وکرامات امام سجاد ...

خطبه امام سجاد در شام - وبلاگ هدایت-حُجَّةُ الاسلام باقری پور

خطبه امام سجاد در شام این مقاله فقط متن و ترجمه خطبه را در بر دارد، برای توضیح و شرح این خطبه به صفحه خطبه امام سجاد در شام مراجعه کنید.

شعر-حضرت سجّاد زین العابدین

حضرت سجّاد زین العابدین - آن امامِ چارم اهلِ یقین · آن درخشان همچو ماه وآفتاب - اُسوه و اُلگو بُوَد بهرِ شَباب · محو حق میشد چنان آن بی قرین - شد ندائی اَنتَ زینُ العابدین.

ویژه نامه امام سجاد عليه السلام

از امام سجاد علیه السلام پرسیدند:‌ سخت ترین مصائب شما در سفر کربلا کجا بود؟در پاسخ سه بار فرمودند: الشّام، الشّام، الشّام... امان از شام ! در شام ...

روضه شهادت حضرت "امام زين العابدين ع

نگاهی به زندگی امام زين العابدين (ع) - کسی که چهل سال بر سیدالشهدا گریست/ مروری بر خطبه‌های امام سجاد(ع) - امام سجاد علیه السلام - امام سجاد علیه‌السلام - امام ..

نقش امام سجاد(ع) در زنده نگه داشتن قیام عاشورا

بزرگ مبلغ قیام عاشورا، حضرت امام سجاد(ع)، با سخنرانی و خطبه های آتشین خود توانست نهضت حق طلبانه سالار شهیدان را از هجوم تحریف نجات بخشد. اینک بعد از گذشت پانزده ...

​ ویژه نامه حضرت امام سجاد عليه السلام

زندگینامه امام سجاد علیه السلام · ولادت امام سجاد علیه السلام · شهادت امام سجاد علیه السلام · معجزات وکرامات امام سجاد علیه السلام · فضائل و مناقب امام سجاد علیه ...