با یاران حاج‌قاسم و ابومهدی طرفید

بامداد چهارشنبه ۷ مرداد ۱۴۰۵، آمریکا و عربستان سعودی در اقدامی مشترک و تجاوزکارانه، پایگاه‌های نیروهای حشدالشعبی را در چندین استان عراق از جمله بغداد، دیالی، واسط، نینوی، بصره، کرکوک و کربلا هدف حملات هوایی قرار دادند. این حمله که بر اساس بیانیه‌های رسمی حشدالشعبی دست‌کم ۲۰ شهید و ۳۲ زخمی بر جای گذاشت و پنج نفر از مستشاران ایرانی را نیز به شهادت رساند، بیش و پیش از هر چیز، نقض آشکار حاکمیت ملّی عراق بود.

آمریکا و عربستان سعودی بدون هیچ توجیهی، خاک یک کشور مستقل را بمباران کردند و مواضع نیروهای رسمی و قانونی آن کشور را هدف قرار دادند.

مشخصاً حشدالشعبی بخشی از ساختار امنیتی و نظامی عراق است و حمله به آن، حمله مستقیم به حاکمیت و تمامیت ارضی این کشور محسوب می‌شود.

این حمله آمریکا در حالی رخ داد که این کشور با بغداد توافق امنیتی دارد و مدعی حفظ امنیت و ثبات عراق است. آمریکا بارها اعلام کرده که حضورش در عراق برای مقابله با تروریسم و حمایت از دولت قانونی این کشور است. اما واقعیت میدانی چیز دیگری را نشان می‌دهد: همان کشوری که خود را شریک امنیتی بغداد معرفی می‌کند، پایگاه‌های نیروهای عراقی را بمباران می‌کند و خون نیروهای رسمی این کشور را می‌ریزد.

از همین رو، باید تأکید داشت که مسئولیت اصلی این حمله جنایتکارانه بدون تردید بر عهده آمریکاست و رژیم سعودی نیز در این ماجرا نقش دنباله‌رو و ابزار را ایفا کرده است.

همچنین باید این نکته را یادآور شد که تا زمانی که آمریکا حضور اشغالگرانه خود را در خاک عراق حفظ کند، باز هم شاهد تکرار چنین تجاوزهایی خواهیم بود. این نخستین‌بار نیست که نیروهای آمریکایی یا متحدانشان مواضع نیروهای عراقی یا گروه‌های مقاومت را هدف قرار می‌دهند. سابقه حملات قبلی نشان می‌دهد که واشنگتن هرگاه احساس کند منافعش یا منافع متحدان منطقه‌ای‌اش تهدید شده، دست به چنین جنایاتی می‌زند.

عربستان سعودی نیز باید بداند با همدستی در این جنایت و تجاوز، نه‌تنها امنیت خود را تضمین نخواهد کرد، بلکه بیش از گذشته در مخمصه خواهد افتاد و از سوی مقاومت منطقه ضربه خواهد خورد. چه آنکه در حال حاضر، انصارالله یمن باب‌المندب را به روی نفتکش‌های سعودی بسته و مقاومت عراق نیز می‌تواند از جنوب، رژیم سعودی را تحت فشار قرار دهد.

مقاومت اسلامی عراق در بیانیه خود تأکید کرده که پاسخ به این تجاوز در راه است و ممکن است ابزارهای دشمن در خاک عربستان را نیز هدف قرار دهد.

با این حال، این اقدام ریاض، جایگاه رژیم سعودی را از میزبان و پایگاه نیروهای متجاوز آمریکایی، به نیروی نیابتی آمریکا و تأمین‌کننده منافع رژیم صهیونیستی در منطقه تغییر می‌دهد. وقتی عربستان مستقیم در کنار آمریکا علیه نیروهای مقاومت عراقی وارد عمل می‌شود، دیگر نمی‌تواند خود را صرفاً قربانی حملات یا بی‌طرف معرفی کند. این نقش جدید، نفرت روزافزون از رژیم آل سعود را در میان مسلمانان جهان و بویژه ملّت‌های منطقه تشدید خواهد کرد. مردمی که سال‌ها شاهد حمایت ریاض از سیاست‌های آمریکا در منطقه بوده‌اند، اکنون همکاری مستقیم این رژیم متحجر در کشتار مردم مسلمان و اتفاقاً عرب را نیز به فهرست سیاهه‌های آن اضافه می‌کنند.

همچنین نباید فراموش کرد که حشدالشعبی در زدودن خطر داعش از منطقه و حتی جهان نقش جدی و اساسی ایفا کرد. همان تروریست‌هایی که در اوج قدرت خود، بخش‌های وسیعی از عراق و سوریه را اشغال کرده بودند و تهدیدی جدی برای امنیت بین‌المللی محسوب می‌شدند، با خون و جان نیروهای حشدالشعبی و گروه‌های مقاومت درهم کوبیده شدند. جالب آن‌که همین گروه‌های تروریستی ساخته و پرداخته و مورد حمایت مستقیم یا غیرمستقیم آمریکا و برخی کشورهای منطقه قرار داشتند.

حالا همان نیروهایی که بار سنگین مبارزه با داعش را به دوش کشیدند، هدف بمباران همان‌هایی قرار گرفته‌اند که روزی از وجود تروریسم برای پیشبرد اهداف ژئوپلیتیک خود بهره می‌بردند.

در پی این حمله جنایتکارانه آمریکا و آل سعود، بار دیگر شاهد درهم‌آمیختن خون عراقی و ایرانی نیز بودیم. شهادت نیروهای عراقی و مستشاران ایرانی در کنار یکدیگر، پیوند عمیق دو ملّت را به نمایش گذاشت. این درهم‌آمیختگی خون، ریشه در مذهب مشترک، فرهنگ مشترک و مبارزه مشترک علیه دشمنان واحد دارد. همان‌طور که تشییع چندین‌میلیونی و خیره‌کننده رهبر شهید انقلاب اسلامی، نمونه‌ای درخشان از این پیوند بود و میلیون‌ها نفر از ملّت‌های ایران و عراق را در سوگ مشترک گرد هم آورد، این بار نیز خون‌های ریخته‌شده در خاک عراق، یادآور همان وحدت و همبستگی است، درست مثل شهادت حاج قاسم سلیمانی و ابومهدی المهندس.