سلام بر نگین قم

سلام بر نگینِ قُم

سلام بر نگینِ قُم، اُختُ الرِّضایِ شهرِ طوس

قسمت شَوَد که ما رویم، در حَرَمَش به پای بوس

زِیارتی، سیاحتی، ایرانِ چارفصل ما

ایران چو یک انگشتر و قُم است نگین شهرها

به پای بوسِ مَقدَمَش، رویم، ما به شهرِ قُم

میانِ زائرایِ او، در حَرَمَش شویم گُم

رویم ما به بیتِ نور، به پای بوسِ مَعبَدَش

به آن مکان، که بوده است، هِفده روزه اِقامَتَش

آن بُقعَه یِ سِتِّیّه است، که مانده است یادگار

مانده زِ بعدِ قرن‌ها، هنوز هَست ماندگار

بعدِ وَفات مُنتَقِل گشت به باغِ بابِلان

صحن و سرایِ حضرَتَش، هست کنون همان مَکان

زِ شرق و غرب رو کُنَد، سویِ قم و زیارتَش

زائرِ حضرتَش شَوَد، مُلتَمِسِ شفاعَتَش

گویند اِشفعی لَنا، یا فاطمه اُختِ رِضا

شفیعِ ما به نَزدِ حَق، قِیامت و روزِ جَزا

شانی است بهرِ فاطمه، از آن شُئونِ کردگار

فاطمه خود زِ اَولیاست، زِ کاظم است یادگار

دخترِ کاظم است او، نیک مَنِش، نیک نهاد

خواهرِ حضرت رضاست، عمّه یِ حضرتِ جواد

خواهرِ اَحمد است او، آنکه بُوَد شاهِ چراغ

شیراز هست، مدفَنَش، بر دِلِ ما نهاد داغ

خواهرِ حمزه است او، آنکه به شهرِ ری بُوَد

رهبرِ ما خمینی هَم، یکی زِ نَسلِ وی بود

بعدِ زیارتِ حَرَم، روند سویِ جَمکَران

بهرِ دورکعتی نماز، مسجدِ صاحب الزّمان

برای حفظِ حضرتش، زِ کَید و مَکر و هَر بَلا

بعدِ دورکعتی نماز، دُعا کنند و اِلتِجا

بعدِ زیارت و دُعا، و نُدبه هایِ جمکران

بهرِ زیارتی دِگر، روانه یِ چِل اَختران

زیارتِ مُبَرقَع و چند امام زاده است

که بهر هفتمین امام، یکی، یکی نواده است

باقری است، مُلتَمس، زِ قاری و زِ زائرین

دعا برایِ زائرین، سپس برایِ مؤمنین

سروده شده روز وفات حضرت فاطمه معصومه علیهاسلام ۱۰ ربیع الثانی۱۴۴۸

سرتا سَرِقُم را غُبارِ غَم گرفته

تو بانویِ مظلومه ای

حَضرَتِ معصومه سَلامً عَلَیک

سَلام بر دُختِ وَلِیِّ خُدا

یا حَضرتِ معصومه، یا حَضرتِ معصومه